Genellikle Osmanlı Devleti’nin XVIII. Yüzyılda bütün müesseseleriyle birlikte gerileme sürecine girdiği kabul edilir. Reisülküttablık bunun her alana teşmil edilemeyeceğini; özel olarak kendi gelişmesi, genel olarak ise kendisine bağlı bürokrasinin kaydettiği gelişme ile göstermektedir.
O dönemde Osmanlı merkez bürokrasisinin maliye dışındaki kısmını üstlenen reisülküttablık, şimdiki “Dışişleri Bakanlığı” ve “Başbakanlık Müsteşarlığı” makamlarının başlangıcını oluşturmaktadır. Türkiye’deki “bürokratik devlet” geleneğinin kökleri de büyük ölçüde bu müessese içerisine uzanmaktadır.